Latest Updates:

The blind man with a lamp.....

Thursday, August 25, 2016
တစ္ခါတုန္းက ၿမိဳ႕ငယ္ေလးတစ္ၿမိဳ႕မွာ ေနထိုင္တဲ့ မ်က္မျမင္ လူတစ္ေယာက္ ရွိတယ္... သူဟာ ညဘက္ အျပင္ထြက္တဲ့ အခါတိုင္း လက္ထဲမွာ မီးအိမ္ငယ္ တစ္လုံးကို အၿမဲတမ္း ယူေဆာင္သြားေလ့ ရွိတယ္...

ညတစ္ညမွာေတာ့ မီးအိမ္ကို ဆြဲၿပီး အျပင္ထြက္ခ်ိန္ သူသြားေနတဲ့ လမ္းမွာပဲ ျဖတ္ေလ်ွာက္လာတဲ့ လူတစ္စုက သူ႔ကိုေတြ႕တဲ့အခါ... " ခင္ဗ်ားက မ်က္စိမွ မျမင္ရတာ... ဘာျဖစ္လို႔ မီးအိမ္ကို ယူလာ ရတာလဲ... ယူလာလဲ ဘာမွျမင္ရမွာမွ မဟုတ္တာဗ်ာ..." လို႔ေျပာၿပီး ေလွာင္ေျပာင္ ရယ္ေမာၾကတယ္...

ဒီအခါ မ်က္မျမင္က ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕စြာ ျပန္ေျပာလိုက္တာက...

"ဒီမီးအိမ္က က်ဳပ္အတြက္ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ... ခင္ဗ်ားတို႔လို မ်က္စိျမင္ရတဲ့ သူေတြအတြက္ပါ... မ်က္မျမင္ ဒုကၡိတ တစ္ေယာက္ လာေနတာကို မေတြ႕ပဲ ၀င္တိုက္မိမွာ စိုးလို႔ပါ...."

Moral: Think twice before you speak...

ကိုမ်ဳိး
©greenyatra/google
lwanmapyay.blogspot.com
 --------------------------------------
လြမ္းမေျပ သုတရပ္၀န္း(lwanmapyay.blogspot.com) Facebook Page Twitter Google+
အျပည့္အစုံသို႔ >>

ေမြးေန႔လက္ေဆာင္....

Thursday, August 25, 2016
(က်ား) - "Happy Birthday!!! ဆြီတီ..."

(မ) - "ေက်းဇူးကမၻာေနာ္ ေဘဘီ... ဒါနဲ႔ ေမြးေန႔အတြက္ ဘာလက္ေဆာင္ ယူလာေပးလဲ... ?"

(က်ား) - (လက္ညဳိးၫႊန္ၿပီး) "ဟိုးးးမွာ ရပ္ထားတဲ့ BMW ကား အနီေရာင္ေလး ေတြ႕တယ္ မဟုတ္လား?"

(မ) - "အိုးမိုင္ေဂါ့!!! ေတြ႕တယ္... ေတြ႕တယ္... မယုံနိုင္စရာပဲ... I love you so much, baby..."

(က်ား) - "ေအး... ဟုတ္ပီ... အဲဒီကားနဲ႔ အေရာင္တူတဲ့ သြားတိုက္တံ တစ္ေခ်ာင္း ယူလာေပးတယ္..."

(မ) - "မိုးႀကိဳးပစ္ :-( :-( :-( :'( :'( :'( !!!!"

:-P :-P :-P :-D :-D :-D :-P :-P :-P :-D :-D :-D

©google
lwanmapyay.blogspot.com
 --------------------------------------
လြမ္းမေျပ သုတရပ္၀န္း(lwanmapyay.blogspot.com) Facebook Page Twitter Google+
အျပည့္အစုံသို႔ >>

'အာဘြား' - Kisses as Monthly Pay.....

Thursday, August 25, 2016
အျခားၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕မွာ သြားေရာက္ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ခင္ပြန္းျဖစ္သူက သူ႔ေမြးရပ္ေျမမွာရွိတဲ့ ဇနီးသည္ကို စာလွမ္းေရးတယ္....

"ခ်စ္ဇနီး..."

"ယခုတေလာ ကမၻာ႔စီးပြားေရး အၾကပ္အတည္းက ကိုယ္တို႔ကုမၸဏီကိုပါ လာၿပီး ဂယက္ရိုက္ေနလို႔ ဒီလအတြက္ လစာမပို႔ေပးနိုင္ဘူးကြာ... အဲဒီအစား 'အာဘြား' အခါ ၁၀၀ ပို႔ေပးလိုက္တယ္ကြာ..."

"မင္းဟာ ကိုယ္ရဲ႕အခ်စ္ဆုံးပါ... ဒီလေတာ့ အဆင္ေျပသလို ၾကည့္ၿပီး ေနလိုက္ပါအုံး... ကိုယ့္ကို နားလည္ေပးပါ..."

"မင္းရဲ႕ ခ်စ္ခင္ပြန္း..."

ဒီအခါက ဇနီးျဖစ္သူက ေအာက္ပါအတိုင္း စာျပန္ေရးလိုက္တယ္...

"ေဟး! ဟန္နီ"

"'အာဘြား' အခါတစ္ရာ ပို႔ေပးလိုက္တဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...."

"ေအာက္က စာရင္းကေတာ့ ဒီလအတြက္ 'အာဘြား' နဲ႔ ေပးေခ်ခဲ့ရတဲ့ ကုန္က်စရိတ္ေတြပါ..."

"၁။ ႏြားနို႔ ၁ လစာအတြက္ နို႔ကုလားကို 'အာဘြား' ၂ ခါ..."

"၂။ လွ်ပ္စစ္မီတာ လာေကာက္တဲ့ လူႀကီးက မီတာခမေပးရင္ မီးျဖတ္မယ္ေျပာလို႔ "အာဘြား" ၇ ခါ..."

"၃။ က်မတို႔ ငွားေနတဲ့အိမ္ လခအတြက္ အိမ္ပိုင္ရွင္ကို ေန႔စဥ္ "အာဘြား" ၂ ခါကေန ၃ ခါ..."

"၄။ စူပါမားကတ္ ပိုင္ရွင္ကေတာ့ က်မေပးတဲ့ 'အာဘြား' ကို လက္မခံဘူး... ဒါနဲ႔ က်မလည္း တျခားဟာေတြ ေပးလိုက္ရတယ္... ရွင္ သေဘာေပါက္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္..."

"၅။ တျခား ဟိုနည္းနည္း ဒီနည္းနည္း ကုန္က်စရိတ္ေတြအတြက္ 'အာဘြား' အခါ ၄၀..."

"ရွင္ က်မကို စိတ္မပူပါနဲ႔!... က်မမွာ ေပးဖို႔ 'အာဘြား' ၃၅ ခါ က်န္ေနေသးတယ္..."

"ဒီလက္က်န္ 'အာဘြား' ေလးနဲ႔ ဒီလကုန္ထိေတာ့ ရပ္တည္နိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္..."

"လာမယ့္ လအတြက္လည္း ဒီလိုပဲ စီစဥ္လိုက္ရမွာလားဟင္???...

"ရွင့္ရဲ႕ခ်စ္ဇနီး...."

:-D :-D :-D :-P :-P :-P :-D :-D :-D

ကိုမ်ဳိး
©google
lwanmapyay.blogspot.com
--------------------------------------
လြမ္းမေျပ သုတရပ္၀န္း(lwanmapyay.blogspot.com) Facebook Page Twitter Google+
အျပည့္အစုံသို႔ >>

Please Take Time to Sharpen the Axe.....

Thursday, August 25, 2016
ထင္းခုတ္သမား တစ္ဦးဟာ သူေဌးျဖစ္သူရဲ႕ အားေပး စကားေၾကာင့္ ေနာက္ရက္ကစၿပီး ထင္းေတြကို ႀကိဳးစားပမ္းစား ခုတ္တယ္.... ပထမေန႔မွာ ထင္းအေရအတြက္ အေတာ္မ်ားမ်ားကို ခုတ္နိုင္ခဲ့တယ္...

ဒုတိယေျမာက္ေန႔မွာလည္း ပိုၿပီးေတာ့ေတာင္ ႀကိဳးစားပမ္းစား ခုတ္ခဲ့တယ္... ဒါေပမယ့္ ပထမရက္ေလာက္ ထင္းအေရအတြက္မ်ားမ်ား မရခဲ့ဘူး...

ဒီလိုနဲ႔ တစ္ရက္ၿပီးတစ္ရက္ ရက္ေပါင္းစြာ ဆထက္တံပိုး ႀကိဳးစားၿပီး ထင္းေတြ ခုတ္လာခဲ့တယ္... ႀကိဳးစားသေလာက္လည္း ရလာဒ္က ပိုပိုျပီး နည္းနည္းလာတယ္...

ဒီအခါ ထင္းခုတ္သမားက သံသယစိတ္၀င္ၿပီး... "ငါ့ခြန္အားေတြ ဆုံးရႈံးကုန္လို႔ ျဖစ္ရမယ္..." ဆိုၿပီး သူ႔ကိုယ့္သူ ထင္ျမင္ယူဆလိုက္တယ္...

ေနာက္တစ္ေန႔ နံက္မွာ ထင္းခုတ္သမားဟာ သူေဌးျဖစ္သူထံသြားၿပီး အျဖစ္အပ်က္ေတြ အားလုံးကို ေျပာျပၿပီး ေတာင္းပန္တယ္...

ဒီအခါ သူေဌးျဖစ္သူက... "မင္းရဲ႕ ရဲတင္းကို မေသြးျဖစ္တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲကြ...?" လို႔ ဆိုၿပီး ထင္းခုတ္သမားကို ေမးလိုက္တယ္...

ဒီအခါ ထင္းခုတ္သမားက... "ရဲတင္းေသြးဖို႔ ဟုတ္လား သူေဌး...? ကြၽန္ေတာ့မွာ ေန႔စဥ္ ထင္းေတြကို ႀကိဳးစားပမ္းစားခုတ္ရင္း အလုပ္မ်ားေနလို႔ ရဲတင္းေသြးဖို႔ေတာင္ အခ်ိန္ မရွိပါဘူးခင္ဗ်ာ...." ဆိုၿပီး ျပန္ေျဖလိုက္ေလ သတည္း...။

'Our lives are like that... We sometimes get so busy that we don't take time to sharpen the axe...!!!

:'( :'( :'( :-( :-( :-( :'( :'( :'(

ကိုမ်ဳိး
©Teluguone/google
lwanmapyay.blogspot.com
 --------------------------------------
လြမ္းမေျပ သုတရပ္၀န္း(lwanmapyay.blogspot.com) Facebook Page Twitter Google+
အျပည့္အစုံသို႔ >>

ၾကမ္းျပင္ မေျခာက္ေသးလို႔ပါ...

Thursday, August 25, 2016
ရဲစခန္းမွဴးနဲ႔ သူ႔တပည့္ စက္နဲ႔စကားေျပာေနသည္....

(တပည့္)... "ၿမိဳ႕ထဲမွာ အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦး သူ႔ေယာက်္ားကို ခုေလးတင္ ပစ္သတ္လိုက္တယ္ ဆရာ..."

(စခန္းမွဴး)... "ဘာျဖစ္လို႔ ပစ္သတ္တာလဲကြ...?"

(တပည့္)... "သူ ခုေလးတင္ တိုက္ခြၽတ္ထားတဲ့ ၾကမ္းျပင္ေပၚကို လမ္းတက္ေလွ်ာက္လို႔တဲ့ ဆရာ..."

(စခန္းမွဴး)... "ဒါဆို အဲဒီအမ်ဳိးသမီးကို ဖမ္းၿပီးၿပီလား...?"

(တပည့္)... "ၾကမ္းျပင္ မေျခာက္ေသးလို႔ မဖမ္းရေသးဘူး ဆရာ..."

:-D :-D :-D :-P :-P :-P :-D :-D :-P :-P :-P

ကိုမ်ဳိး
©google
lwanmapyay.blogspot.com
--------------------------------------
လြမ္းမေျပ သုတရပ္၀န္း(lwanmapyay.blogspot.com) Facebook Page Twitter Google+
အျပည့္အစုံသို႔ >>

Who do you love more, Mum or Dad...?

Thursday, August 25, 2016
(အေဖ).... "ငါ့သား မင္းမာမီနဲ႔ဒက္ဒီ ဘယ္သူ႔ကို ပိုခ်စ္သလဲကြ?..."

(သား).... "ႏွစ္ေယာက္စလုံးပါ"

(အေဖ).... "ေကာင္းၿပီေလ.... ဒါဆိုရင္ ဒက္ဒီက စင္ကာပူကို အလည္သြားမယ္... မင္းမာမီက ဂ်ပန္ကို အလည္သြားမယ္ဆိုပါစို႔ မင္းဘယ္နိုင္ငံကို ေ႐ြးမလဲ?..."

(သား).... "ဂ်ပန္နိုင္ငံပါ..."

(အေဖ).... "ဒါဆို မင္းရဲ႕မာမီကို ပိုၿပီးခ်စ္တယ္လို႔ ဆိုလိုခ်င္တာလား?..."

(သား)... "မဟုတ္ပါဘူး ဒက္ဒီ... သားက ဂ်ပန္နိုင္ငံကို သေဘာက်လို႔ပါ..."

(အေဖ).... "ဟုတ္ပါၿပီကြာ... ဒါဆိုရင္ ဒက္ဒီက ဂ်ပန္ကို သြားမယ္... ၿပီေတာ့ မင္းမာမီက စင္ကာပူကို သြားမယ္ ဆိုရင္ေရာကြာ... မင္း ဘယ္နိုင္ငံကိုေ႐ြးမလဲ???...."

(သား).... "စင္ကာပူပါ"

(အေဖ).... (ေဒါသထြက္တဲ့ ေလသံနဲ႔) "ဘာကြ!!! ဘာျဖစ္လို႔???..."

(သား)... "ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့... သား အရင္တစ္ေခါက္က ဂ်ပန္နိုင္ငံကို ေရာက္ဖူး သြားလို႔ပါ...ဒက္ဒီ..."

:-P :-P :-P :-D :-D :-D :-P :-P :-P :-D :-D :-D

ကိုမ်ဳိး
©google
lwanmapyay.blogspot.com
--------------------------------------
လြမ္းမေျပ သုတရပ္၀န္း(lwanmapyay.blogspot.com) Facebook Page Twitter Google+
အျပည့္အစုံသို႔ >>

နာမည္ ေမ့ေနလို႔ပါ...

Thursday, August 25, 2016
လူတစ္ေယာက္က အဖိုးအိုကို ေမးတယ္... "အဖိုးက အသက္ (၉၀) ေတာင္ ေက်ာ္ေနၿပီ အဖိုးရဲ႕ဇနီးကို ခုခ်ိန္ထိ 'ဒါလင္' 'ဟန္နီ' 'အခ်စ္ကေလး' လို႔ ေခၚတုန္းပဲေနာ္... အဲဒီ လွ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္ေလး ေျပာျပပါလား အဖိုး?..."

ဒီအခါ အဖိုးအိုက... "ဒီလိုပါကြယ္... လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ နွစ္ေလာက္ကစၿပီး အဖိုး သူ႔နာမည္ကို ေမ့ေနလို႔ပါ... ေမးလည္း မေမးရဲေတာ့လို႔ပါကြယ္..."

:-D :-D :-D :-P :-P :-P :-D :-D :-D :-P :-P :-P

ကိုမ်ဳိး
Pic@google
lwanmapyay.blogspot.com
--------------------------------------
လြမ္းမေျပ သုတရပ္၀န္း(lwanmapyay.blogspot.com) Facebook Page Twitter Google+
အျပည့္အစုံသို႔ >>

'အေတြ႕အႀကံဳ - Experience....'

Thursday, August 25, 2016
ျခေသၤ့ စုံတြဲတစ္တြဲဟာ ေတာအုပ္တစ္အုပ္ရွိ ဂူထဲမွာ အတူရွိေနၾကတယ္... ဒီအခ်ိန္ အနီးအနားရွိ သစ္ပင္တစ္ပင္ေပၚက ေမ်ာက္တစ္ေကာင္က ရိုင္းစိုင္းတဲ့ အသုံးအနႈန္းေတြ သုံးၿပီး ျခေသၤ့ထီး ကို ေစာ္ကားေမာ္ကား လုပ္ေနတယ္... ျခေသၤ့မ က ေဒါသထြက္လာၿပီး ျခေသၤ့ထီးကို... " ကဲ!!! ေတာဘုရင္ႀကီး... ဒီလို ေမ်ာက္ အေကာင္ ေသးေသးေလးက ရွင့္ကို ရိုင္းစိုင္းေစာ္ကားေနတာကို ဒီလိုပဲ ၾကည့္ေနေတာ့မွာလား... ရွင္ ဒီေမ်ာက္စုတ္ကို အျပစ္ေပးမွရမယ္..."

ဒီအခါ ျခေသၤ့ထီးက ေလသံခပ္ေအးေအးနဲ႔..." ေအးပါကြာ... မင္းေျပာတာ မွန္ပါတယ္... ဒါေပမယ့္ မင္းဘာသိလဲ? ငါက ေတာဘုရင္ေလကြာ... သူ႔အဆင့္အတန္းနဲ႔ သြားယွဥ္ၿပီး ျဖစ္ေနလို႔ ဘယ္ရပါ့မလဲ... လႊတ္ထားလိုက္စမ္းပါကြာ..."

ျခေသၤထီး စကားေၾကာင့္ ျခေသၤ့မလည္း အံ့အားသင့္ၿပီး ဘာမွျပန္မေျပာေတာ့ပဲ ၿငိမ္သက္စြာ ထိုင္ေန လိုက္တယ္... ဒါေပမယ့္ ေမ်ာက္ကေတာ့ ဆက္ၿပီး ရိုင္းစိုင္းေစာ္ကားေနတယ္... ဒီအခါမွာေတာ့ ျခေသၤ့မ လည္း စိတ္မရွည္ေတာ့ပဲ ေဒါသတႀကီးနဲ႔ ေအာ္ၿပီးေတာ့... " က်မ ဒါကို လုံး၀ သည္းမခံနိုင္ေတာ့ဘူး... ဒီေမ်ာက္စုတ္ကို သင္ခန္းစာ ေကာင္းေကာင္း ေပးရမယ္..."

ဒီလိုနဲ႔ ျခေသၤ့မလည္း ေဒါသတႀကီးနဲ႔ ေမ်ာက္ကို လိုက္ဖမ္းတယ္... အခ်ိန္အနည္းငယ္ၾကာ လိုက္ဖမ္းၿပီး တဲ့ေနာက္မွာ ျခေသၤ့မဟာ သူ႔ကိုယ္သူ ေတာအုပ္ အျပင္ဘက္က ေဆာက္လုပ္ေရး ေနရာ တစ္ခုမွာ ေရာက္ေနတာကို သတိထားမိလိုက္တယ္... ေမ်ာက္က ပိုက္လုံး တစ္လုံးထဲ ၀င္ေျပး သြားတာကိုလည္း ေတြ႕လိုက္တယ္... ျခေသၤ့မလည္း စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးနဲ႔ ပိုက္လုံးထဲ၀င္ၿပီး လိုက္ဖမ္း တယ္... ဒီအခါ ပိုက္လုံးက သူ႔ကိုယ္လုံးနဲ႔ မဆံ့တဲ့အတြက္ ျခေသၤ့မခမ်ာ ပိုက္လုံးအ၀မွာ တစ္ေနၿပီး ေရွ႕တိုးမရ ေနာက္ဆုတ္မရ ျဖစ္ေနတယ္...

ဒီျမင္ကြင္းကို ျမင္ေတြ႕လိုက္က ကိုေ႐ႊေမ်ာက္က အေနာက္ဘက္ ျပန္လွည့္ေလွ်ာက္လာၿပီး ျခေသၤ့မကို ဟားတိုက္ရယ္ေမာ ေလွာင္ေျပာင္လိုက္တယ္... ၿပီးေတာ့ အသံကုန္ ေအာ္ဟစ္ၿပီး ျခေသၤ့မကို အေနာက္ကေန ေျခေထာက္နဲ႔ ကန္ပါေတာ့တယ္... မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာ ပါးစပ္ကလည္းေျပာ ေျခေထာက္နဲ႔လည္း စိတ္ႀကိဳက္ ကန္ၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ ေအာင္နိုင္သူအျပဳံးနဲ႔ ရင္ေကာ့ၿပီး ေနရာကေန ထြက္သြားလိုက္တယ္...

ျခေသၤ့မလည္း တစ္ေနတဲ့ ပိုက္လုံး၀ကေန လြတ္ေအာင္ အႀကိတ္အနယ္ ႀကိဳးစားရုန္းကန္တယ္... နာရီအနယ္းငယ္ ၾကာၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ လြတ္ေျမာက္သြားတယ္... အရွက္လည္းရ ခႏၶာကိုယ္မွာလည္း ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြ အျပည့္နဲ႔ ေတာအုပ္ထဲက ျခေသၤ့ထီးရွိရာ ဂူထဲကို ျပန္လာခဲ့တယ္....

ျပန္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္ ျခေသၤ့ထီးက... "ဘယ္လိုလဲ? အဲဒီေမ်ာက္ကို ဖမ္းမိခဲ့ရဲ႕လား?..." လို႔ ေမးလိုက္တယ္...

ျခေသၤ့မက ေခါင္းေအာက္စိုက္ၿပီး ၿငိမ္သက္ေနခ်ိန္ ေတာဘုရင္က အားပါးတရ ရယ္ေမာၿပီး... "ဟားး ဟားး ဟားး!!! သူ မင္းကို ေဆာက္လုပ္ေရး ေနရာတစ္ခုကို ေခၚသြားတယ္ မဟုတ္လား???..."

:-D :-D :-D :-P :-P :-P :-D :-D :-D

ကိုမ်ဳိး
Ref;google
lwanmapyay.blogspot.com
--------------------------------------
လြမ္းမေျပ သုတရပ္၀န္း(lwanmapyay.blogspot.com) Facebook Page Twitter Google+
အျပည့္အစုံသို႔ >>

တင္ခဲ့ၿပီးေသာ Posts မ်ား ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္...

                 

သိလိုေသာ အေၾကာင္းအရာကို ေအာက္က Search Box ထဲမွာ ျမန္မာ/အဂၤလိပ္ ဘာသာျဖင့္ ရိုက္ထည့္၍ ရွာေဖြပါ...